çokta fifi

Kadıköy'den yeni geldim eve,heryerim ağrıyor,bir adana yedim , hala içim cayır cayır yanıyor.Yarın da okul var,giremedim sıcacık yatağıma.Ortaokuldu galiba bir din hocam vardı din derslerinde toshiba dizüstü bilgisayarını getirir,arşivinden çıkarttığı sırkapısı filmlerini bize izletirdi.Arkaya geçer fıkır fıkır gülerdik.Her neyse din hocam söylemişti,sağ omzumuzda yaptığımız iyilikleri, sol omzumuzda da yaptığımız kötülükleri not eden (çizgili harita metod kullandıkları kanısındayım, mopak muhtemelen) birer meleğimiz varmış.Bunlar biz tuvalete girince kapıda beklerlermiş.Fantastik geliyor ama işte inananlar için bu gerçek.Bir gün var aklımda.Hatta diyebilirim ki en güzel günlerimden biriydi.Bardaydım.Hayatımda bir kaç kez gitmişliğim var o gittiğim zamanlarda yine alkol var kanda.İçiyorum ama günaha girdiğimin farkındayım.Sol tarafım sağ tarafıma küfrediyor anlayacağınız.Ulan şerefsiz kolum ağrıdı yaz yaz, azcık yardım etsene.Bana ne lan? Benim olayım ayrı hehe.gülüyodum muhabbetlerine.Az sonra görüşürüz diye "haydi eyvallahı" çakıp girdim tuvalete.Sidik torbam torbalıktan çıkmış battal boya dönmüş.Deli gibi işiyor ve aynı anda leyla kafayla tuvaletin camından dışarıya bakıyordum.1. kat, apartman boşluğu gibi bir yer ordan da dışarıya açılan başka bir kapı.Bir anda yüksek promilli süper bir fikir geldi aklıma.İşemem bitince vınnn dışarıya kaçtım pencereden.Evet özgürdüm artık.Ne sağımda ne de solum da bir melek vardı.Geride, kapının önünde kalmıştı muhasebecilerim.Kimse hesabımı tutmuyordu.Neler yaptım neler o gece.Saat yarım oldu kubo , yatak seni çağırıyor